De fascinatie voor kleur en vorm is een altijd terugkerend element in mijn werk. Zo ook mensen. Door al die jaren heen blijk ik bijna altijd mensen als onderwerp te hebben. Van figuratief tot abstract en vaak in een mengvorm. Toch gaat het gaat mij niet om het onderwerp of de figuratie.

Ik geef de kijker graag een handvat om het schilderij te bekijken. Een onderwerp, een deur waarlangs je binnenkomt, maar eigenlijk gaat het daar niet om. Wat er gebeurt als je de deur elke dag doorgaat, dat is boeiend. Een geslaagd schilderij blijft mij boeien. Een mooie beloning vond ik het toen een vriend na vijf jaar over het schilderij het volgende zei: “Weet je Kees, ik geniet elke dag van jouw schilderij. Ik moet er altijd even naar kijken als ik thuiskom en er blijven mij elke dag weer andere dingen op vallen” Dan weet ik zeker dat dit schilderij een goed thuis heeft.

‘De schilderijen zijn voor mij verbonden met ‘heelheid’. Al werkend ontstaat er iets, iets dat heel is, dat af is. Iets dat liever geen woorden krijgt. Ik hoop altijd dat mensen iets van zichzelf in mijn schilderijen herkennen’.

Naast schilder ben ik ook zanger. Ik ben dankbaar dat ik de laatste 15 jaar ook diep in de improvisatie ben ondergedompeld en met veel goede zangers en zangeressen mag samenwerken. Geïmproviseerde concerten zijn voor mij ultieme trainingen om hier en nu plezier te beleven. Dat ik in mijn workshops anderen mag leren improviseren geeft me veel voldoening. 

interview over improviseren 

Kees Kool, 2018